Kahani Ka Jadu Blog “चंदू आणि चांदणीचा ​​प्रवास”

“चंदू आणि चांदणीचा ​​प्रवास”

“चंदू आणि चांदणीचा ​​प्रवास”

एकदा एका छोट्या गावात चंदू आणि चंदणी ह्या दोघांना खूप आवडतं. चंदू हा छोटा छान गरोदरपणाचा मुलगा होता. तो दिवसभर रंगावडा करतो होतो, खेळतो होतो आणि मित्रांसोबत आठवतो होतो. त्याचे आवडते काम मित्रांच्या ताणांत रोज उडत असलेली चंदणीची परवा करणं होतं.

एक दिवस, चंदूना एक विचित्र विचार लागला. तो विचारतो, “मला एक दिवस चंदणीसोबत सफर करायला पाहिजे. आणि ती माझ्या साथीचीस.” त्याच्या मित्रांना हा विचार आवडला आणि त्यांनी आनंदाने मान्यता दिली.

त्याचं विचार सापडल्यानंतर, चंदू आणि चंदणी त्यांच्या सफरासाठी तयारी सुरू केली. त्यांनी ड्रेस बदलली, आपले खाद्य-पेय पॅक केले आणि आवडते खेळण्याचे खेळ साठवले.

एका उष्णकटिबंधी दिवसाला, ते दोघे एक विहिरीला पोहचले. त्यांच्या आठवणीस त्या विहीरीची गर्मी वातावरणात आनंद दिली. त्य

ांच्या दोघांनी विहीरीला प्रवेश केलं आणि एकत्र नव्हता ते उच्च सुख म्हणजे विमानयात्रेच्या बर्‍याच अवस्थांमध्ये रचलेलं सफर.

विहीरीतील खेळांचे आनंद घेतल्यानंतर, त्या दोघांनी चंद्रभागात बसलं. त्यांचं ह्रदय उत्साहाने धडकणे सुरू झालं. चंदणीसोबतचंदू एकाच वाटेवरचं उद्यान घेतलं. त्यांनी आपल्या गोष्टींची, आपल्या वाटेवरच्या खेळाची, आपल्या आठवणांची वारंवारता केली.

त्या दिवशी चंदू आणि चंदणीला समोर बसल्यावर त्यांच्या दोघांनी म्हणालं, “हे हा छान सफर होता, ना? आपली आठवण जगायला आणि आपल्या मैत्रीला वाढवायला.”

 

त्यांनी एकमेकांशी हसंच, ज्यांचं दृष्टीकोन चंदू आणि चंदणी आणि एकमेकांशी ज्यांची सुरवात होती, त्यांना त्यांच्या अनुभवाची मोठी मूळ आणि आनंद मिळाले.

अशीच चंदू आणि चंदणी यांची मनोहारी सोत्री सफर करताना गेली. आणि त्यांच

्या सोत्रीत अनेक छाने आणि मनोरंजक अखंड संभव झाले. आपल्या मनात एक प्रेमपूर्ण अनुभव ठेवतांना, त्यांची मैत्री मध्ये मधुर एकता विकसली.

चंदू आणि चंदणीचं सफर असंख्य आनंदाने, शिकण्याने, आणि मित्रांच्या प्रेमाने भरलं होतं. त्यांच्या जीवनातील या छान अनुभवांच्या झलकीत, त्यांनी सर्वदा यात्रेचं आनंद घेतलं आणि मैत्रीचा महत्त्व अनुभवलं.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Related Post

विक्रम बेताल की कहानी: मगरमच्छ की चालाकीविक्रम बेताल की कहानी: मगरमच्छ की चालाकी

मगरमच्छ की चालाकी एक समय की बात है, विक्रमादित्य और बेताल की कथाओं में एक कथा आती है जिसका नाम है “मगरमच्छ की चालाकी”। इस कथा में विक्रमादित्य को एक

റാപുൻസൽറാപുൻസൽ

പണ്ട് റാപുൻസൽ എന്ന സുന്ദരിയായ ഒരു രാജകുമാരി ഉണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി ഉയരമുള്ള ഒരു ടവറിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു റാപുൻസൽ. ഒരു ദിവസം, ധീരനായ ഒരു രാജകുമാരൻ ടവറിന് കുറുകെ വന്ന് റാപുൻസലിന്റെ മനോഹരമായ ആലാപന ശബ്ദം കേട്ടു. രാജകുമാരൻ റാപുൻസലിന്റെ നീണ്ട മുടിയിൽ

ಮಾಂತ್ರಿಕ ಗುಹೆಮಾಂತ್ರಿಕ ಗುಹೆ

ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಗುಹೆ ಇತ್ತು. ಬೇರೆ ಗ್ರಾಮಗಳಿಂದಲೂ ಯಾವ ಜನ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಲು. ಒಂದು ದಿನ ಒಬ್ಬ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗ ಗುಹೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು. ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರು